პოეზია · ლირიკა
სონეტი 55 (მთარგმნელი:ალექსანდრე ელერდაშვილი)
ჩემს ლექსებს მკვიდრი აგებით და ამოშენებითვერ შეედრება ვერრა ძეგლი და მარმარილო,რადგან ეს ლექსი გავალაღე შენი მშვენებით,მარადისობის წარუშლელო ფერუმარილო.სრაც და სასახლეც, გვერდიგვერდ რომ ამაყად დგანან,ხვალ დაიქცევა ჟამთასრბოლის შეხლა-შემოხლით,ჩვენს სიყვარულს კი აღსასრული არ ელის, რადგანძეგლად კი არა, ჩვენ ერთმანეთს ლექსად შემოვხვდით.შენ თვით სიკვდილსაც შეულახავ აზრს და რაობას,ბოროტების გზას განირიდებს დროის დინება,ლექსით მოავლენ შენს სიკეთეს მრავალ თაობას,სანამ საწუთროს განკითხვის დღე მოევლინება.შენ რადგან ერთხელ შემოაღე ლექსის კარები,სულ აქ დარჩები და მარადის აქ მეყვარები.