პოეზია · ლირიკა
ვაჟას არწივი
მე ისევ მინდა ლექსის თქმა,გულს გავალაღებ ტანჯულსა.ჩონგურის ხმაზე ვამღერებჩემი გონების ნაჟურსა.ლექსობას ვერარ დავეხსენტურფა ქალივით მაცდურსა,ტყვედქმნილი პოეზიისავგევივარ ხელფეხშაკრულსა.ლექსს ვიტყვი, თორე იტყვიან :დუშმანს აუხდა სიზმარი,ფშავლებს მაუკვდა ვაჟაიჩარგლით მზედამამდინარი.და დღესდღეობით ფშავშიალექსის მთქმელ აღარვინ არის.მტერო, იცოდე, ფუჭიაეგ შენი ნაოცნებარი.ვერას დააკლებს ვაჟასასიკვდილი ავის მყეფარი.ისევ მხრებსა შლის, მავარდობსვაჟა-ფშაველას არწივი,შიშის ზარსა სცემს ყორნებსა,ომახიანად გაჰყივის.