პოეზია · ლირიკა
ისევ წვიმს და
ისევ წვიმს და ჩანჩქერებირბიან ჭენებ-ჭენებით,მთებმა მხრები მოიქარგესლურჯი ცისარტყელებით.ისევ წვიმს და წვიმის ტბორისევდის ბაღებს ასველებს,მალე ღამე ქარის მერნებს,გზებზე გამოაგელვებს.ქარს ჯირითში აჰყვებიანღამეული ლანდები,ციცაბოებს შეასკდებათეთრი ნისლის აფრები.ქარს ჩაჰყვება უფსკრულებშიწლებით ნნაოცნებარი,მწუხრის ზარით ატირდებაჩემი სულის ტაძარი.ამ მიწაზე წილად მერგომზით დამწვარი ტრამალი,ფერფლად ქცეულ ჰორიზონტზეგზები არ ჩანს სავალი.ისევ ღვინო გადამარჩენს,სხვა საშველი არ არი,ჩამომისხით, იქნებ მორჩესსული ნაავადარიდა გარდაცვლილ ოცნებათაშედვა შესანდობარი.