↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"

პოეზია · ლირიკა

ვეფხისტყაოსანს

გიორგი ლეონიძე 1899–1966

2012-09-122 წთ საკითხავი23293 ნახვა

—
სარჩევი 3
  1. *
  2. *
  3. *
ხელში აგიღებ... გაკოცებ,კიდევ ჩაგკოცნი... ჩაგცქერი;წიგნი კი არა, ― ჟრჟოლა ხარ,ჩამოქაფული ჩანჩქერის.
წიგნი კი არა, ― ბაღი ხარ,ოქროს ცვარჩამოწვეთილი;გაშლილი ბაირაღი ხარ,ლექსის ფრთა გაუცვეთელი!
წიგნი კი არა, ― დილა ხარქართველი ხალხის ნათელი.გულის ფესვებში გინახავ,გულში ხარ გამონათალი.
ქაღალდზე გწერენ... სიტყვებისნაცვლად ლალები სხდებიან;გბეჭდვენ ― ნიშნები სტამბურივარდებად აყვავდებიან.
გკითხულობენ და გმღერიანლხენით გულ-დამარცხებული;შენგან ჰყავს ხალხის სიცოცხლესსიკვდილი დამარცხებული!

*

უთენებელი ბნელეთისშენ ერთი გვყავდი მთეველი;სიმდიდრე ბევრი წაგვართვეს,შენ დაგვრჩი წაურთმეველი!
შენ არ გჭიროდა სახიზრადგამოქვაბულთა წყვდიადი.არწივის ფრთაში ჩასაფრდი,ქოხის ნაცარში ბრწყინავდი.
გწვავდნენ და არ იწვებოდი,ცეცხლში დიდების მხვეჭელი.ვერც ქარიშხალი გფანტავდა,ხეების ამომგლეჯელი.
შენ ხმალის ღარზედ ეწერე,ანდერძი ოქროხმოვანი:”სჯობს სიცოცხლესა ნაძრახსასიკვდილი სახელოვანი!”

*

წიგნო, წინ მიუძღვებოდიხალხს უკვდავების ნაღარით;შენ გწერდა დიდი რუსთველი,თავს ოქროგადანაყარი.
შენ გწერდა ცისკრის კამკამი,ხევთა ხმა ზვავის ზრიალი;შენს კალამს ორბი ჰზიდავდა,ტყავს ― ვეფხი თანაზიარი.
შენ გწერდა ქალის წამწამი,ვაჟკაცის მკერდი გმირული,შენ ხალხი გწერდა მხედარი,ბრძოლით გულამოკირული.
შენ ჩვენი სიჭაბუკე ხარ.გული არ დაგიძველდება,სიმღერა, დილას ნამღერი,შვიდასი წელი გრძელდება!
აახმაურე სამშობლოკარისკარ ჩამოიარე;ზოგს პურმარილზე შეესწარდა ზოგს უხვევდი იარებს.
მიჯნურს, გულადუღებულსა,სიცოცხლეს დაუელვარებ;ლაშქარს უსარდლებ სარდალი,ხელში ხმალს აძლევ მღელვარეს.
სიყვარულს სიყვარულითა,ძმობით ძმას ეპასუხები,დიდ ჭირში დაგვაფოლადებ,დავდგებით, როგორც მუხები.

*

შენ ხელსატაცი სიტყვა ხარ,დიდია შენი სახელი;მთების სიბრტყენი გადასჭერ,სამშობლოს გარეთ გახველი.
შენი სიბრძნე და ოცნებაგულში აქვთ გამოკვანძილი;ჩამოურიგდი ქვეყანას,როგორც დიდი მზის ნაწილი.
კარებს გიღებენ ტკბილ სტუმარსქალაქები და სოფელი,სიმღერა გულში ნათქვამი,გახდი მსოფლიოს მფლობელი.
გაქანდი, ოქროსფრთიანო,გასცდები ქვეყნის ნაპირსა,―შენ, დედაჩემის მზითევო,ფარ-ხმალო მამა-პაპისა!
გიორგი ლეონიძე

ავტორი

გიორგი ლეონიძე 1899–1966

გიორგი ლეონიძე დაიბადა 1899 წ. სოფელ პატარძეულში (საგარეჯოს რაიონი). 1918 წ. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, სწავლობდა თბილისის ახალგაზრდულ ქართულ უნივერსიტეტში.

ყველა ნაწარმოები (303) →

გიორგი ლეონიძე: სხვა ნაწარმოებები

მსგავსი ნაწარმოებები

დესპანი