პოეზია · ლირიკა
ქარით გიყურებ
ქარით გიყურებ და ყველაზე ჩუმი ვარსკვლავივითგისმენ, ხეებით გესაუბრებიდა ნისლით ვცდილობ გაღიმებას,ხოლო ზაფხულით გეფერები და მისი ღელვაფორმას იძენს შენი მღვივანი მკერდის გარშემო.გაზაფხული და შემოდგომაჩვენს უცვლელ დროში ვერ შემოდიან,მაგრამ ზამთარი ჩემი გულია,გული, რომელიც თეთრად სკდება.რომელიც ჯერ არ დანებებია უიმედობას.და თუკი მოგვისწრო თოვლმა. მე ვიტყვი,რომ გადარჩენა არასოდეს არ არის გვიან,რადგანაც როცა ვამბობ ,,თოვლი"-მე ვგულისხმობ მუდამ სიყვარულს...