პოეზია · ლირიკა
შენს ლოდინში
ო, ეს წლები სად მიფრინავს,ჩაიქროლა სამმა თვალწინ,როგორც ღვინით,ხელთ მიჭირავსსინატრულით სავსე ყანწი.მოვდივართო, იგვიანებთ,მოუთმენლად როგორ გელით,ამ ლოდინში დაგრიალებსთითქოს გულში ბურთი ცხელი.დამეკარგა მოსვენება,და სიზმარში ხშირად გხედავ,-არ ვუყვები ამას დედას,რომ არ იქცეს ცხარე ცრემლად.ვიცი გულის მოსაგებადრას არ მჩუქნი, რას არ გზავნი,არ იცი რომ დიდ განძს ყველასმირჩევნია შენი თავი”.შესახვედრად კარში ვდგავართ,შენთან ერთად ბადიშს ველი,ამქვეყნიდან არსად წავალთშვილიშვილის უნახველი.უცხოური მე არ ვიცი,ის კი ვერ ფლობს ქართულს ალბათ,სიყვარულით შევასწავლიჩემს უტკბილეს ქართულ ანბანს.ნუ წამყვება მე ის დარდი,რაც იმქვეყნად გამაწვალებს,მომკლას ღმერთმა, თუ ჩემს ბადიშსდედაენა არ ვასწავლე