პოეზია · ლირიკა
მე ერთი ლექსიც
მე ერთი ლექსიც უნდა დავწეროდა ამ ღამესაც თეთრი ერქმევა;იქნება მწუხრი საბედისწერო,საბედისწერო დილა მექნება.
ეს ღამეც უდნა უძილოდ გატყდეს,რომ დილით ლექსმა იტიროს მოთქმით,ვით ახალშობილ არწივის ბარტყებს,თვითეულ სიტყვას სდიოდეს ორთქლი.
ვიცი,რა ტანჯვის ღამეც მომელის,მაგრამ რა ვქნა,რომ სიტყვა ფრთიანობს;შეურცხვეს ვაჟკაცს მუხლი,რომელიცშეუდგეს გზას და ვერ გადიაროს.
დე,ერთ სტრიქონში მომეღოს ბოლო,თუკი სიცოცხლის გზა-კვალს ავცდები,ვიცი ყოველთვის უნდა ვიბრძოლო,მაგრამ არასდროს არ დავმარცხდები!
და ჩემს მამულში ჩასახერგავ ძვლებსახლა ეს ლექსი მჟრჟოლებს ისევ,როგორც კალმახი უწყალოდ ვერ გასძლებს,მეც უამ ლექსოდ ვერ გავძლებ ისე.