პოეზია · ლირიკა
შეხვედრა გაბრიელ ჯაბუშანურთან
გაბრიელ ახლა შენს ლექსებს ვქექავდა ალად-ალად ერთურთს დავკივით.ხან ენუკვები ცისკარს და მზექალსხან მგზავრი ვინმე ხარ გასაკვირი.
ხან მიწას ლოკავ,ხან ცას მისტირი,ვზივართ სიკეთის ორი მძებნელი:შენ კაცი,ლექსად ჩამოწრეტილი,მე რედაქტორი გამომცემელი.
მამდის,გაბრიელ,ლექსობა შენიდა გულში ვიქრობ საგონს წუთიერ,-არაგვს მოჰყვები თავისკე მღერით,ქვე რახელ-რახელ გამოუტიე!