პოეზია · ლირიკა
ხევსურები
არ დასდგომიან მომხდურს მსახურად,სულ მზისკენ ჰქონდათ გაჭრილი კარი,სჯეროდათ ეშმა და მაძახურაისევე, როგორც ლაშარის ჯვარი.
მდინარის ლოდზე დაშნებს ლესავდნენ,უყვარდათ ჯდომა უბელო ცხენზე,ვეება ჯვრები ეხატათ მხრებზედა ყვავილისაც სწამდათ მზესავით.
იმედი ჰქონდათ აღმოსავლეთის,ელოდებოდნენ ფარსმანის მოსვლასდა თავს ერჩიათ წაწალის კოცნა-თავის სიტკბოთი და სიმწარეთი.
ასეთი იყვნენ-გინდ ბისოელნი,გინდ არხოტელნი და გინდ როშკელნი-ნაშიერები ცხელი ბოსლებისდა მემკვიდრენი ცივი კოშკების.
იყვნენ და გაქრნენ... მაძახურებმაამოიკუპრეს პირიც და თვალიც.ძველი, ბებერი ცა იხურებადა იკარგება ხევებში კვალი.1954წ