პოეზია · ლირიკა
მთების გალობა
წითელ-ყვითელი ნაზი ბორცვები,მზე ჩამავალიგვირგვინს ედრება,მთები აწვდილან, როგორც ლოცვები,და ზღვა გართხმულა, როგორც ვედრება.
აჩუქურთმებენ ნაპირს ჩრდილები,თუნუქით ფოთლებს ყრიან დაფნები.მამულის ძახილს ვემორჩილები,ჭოროხისმღვრიე წყალს ვეწაფები.
ვინ გადაღვარა მთებში მაჭარი,ლაჟვარდი ვრცელი და უსაშველო.დამეჩვენება: მთები აჭარისმშვიდად გალობენ სარფის გარშემო.
1965 წელი.