↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"

პოეზია · ლირიკა

გალაშქრება ლაშარის-ჯვრისა დროშით

ვაჟა-ფშაველა 1861–1915

2025-04-133 წთ საკითხავი12781 ნახვა

—
სრულ აიკრიბა თვლები,ბილიკებ დაჩნდა მთებისა;კარგად იკიდებს ცხენი ფეხს,ქუჩზე აღარა სხლტებისა;ყველგან გაივლის მხედარი:ზოვებ აღარა სქდებისა.ლაღო ზაფხულის ბუნებავ,მამშვენო თვალთა, სმენისა,თამარ-დედოფლის სახეო,თავზე გვირგვინი გშვენისა,გაგინათლებავ ქვეყანა,ფერი დაგიდვავ ლხენისა.მკვდართა, მომაკვდავთ იმედო,სულის ჩამდგმელო, ქშენისა;მარჯვენა-ბარაქიანო,ძუძუს ჭირიმე შენისას!..
სამთოდ გავიდა ცხვარ-ძროხა,არ ედგომლება ბარშია.ყველასა გვმართებს სიფხიზლე,ძალის შაკრება მკლავშია;ერთ მხრივ ლეკები გვესხმიან,სხვაგნით - ქისტები მთაშია,გაირეკავენ ცხვარ-ძროხას,ჩამოჩვეულნი ფშავშია.ფშაველნიც ამას სჩადიან,მტრისად ჩამდგარნი კვალშია.დროა ქისტების დარბევის, -ხმა გავარდება ხალხშია;ხატს გაიკითხავს მკითხავი,ქადაგობს, იცემს თავშია:„ქისტეთს გადადით, ფშავლებო,ყველა გამოდით ჯარშია,ნაქებო ფშავლის შვილებო,საიმედენო ხმალშია.დიდი ხანია, ქისტისასხარს არ მასჭერით თავიო,გაუნათლავის ლეშითააღარ გამძღარა სვავიო!“
ბატონის სიტყვა საყმოსადაუჯდებოდა ჭკვაშია;სალაშქროდ გული აჩქროლდა,ვინ ვის აჯობებს ცდაშია.თოფებს უპირეს ტალები,ყველამ გალესა ხმალია;თავს დაიხურეს ჩაჩქნები,ტანზე ჩაიცვეს რვალია.ხუზაურ გოგოლაურიშავარდენივით ჩქარია,იანვარ ელისბარის-ძეგორის მდრეკელი არია,სუმელჯი სუმელჯიშვილი -ამომავალი მთვარია.სამნი წავიდნენ საჯარეს,შააღეს ბეღლის კარია;გამააბრძანეს დროშაი,წმინდა გიორგის ჯვარია;წინ ჩამაუძღვენ ლაშქარსა,ჩამაამწკრიეს ჯარია.მათურის თავი გადავლეს,მთებს გაუბერტყეს ნამია;მოსხლიტეს ქისტის ცხვარ-ძროხა...მამლის ყიულის ხანია...მდევრად გამაჰყვნენ ქისტები,ვისაც უჭრიდა მკლავია.ის იყო გარიჟრაჟია,მზემ გააბრუნა ღამია,ზედი-ზედ დატყვრა მაჟრები,სიათეების ჩქამია;ბოლი ჩამოწვა ხევებში,ბრძოლა შაიქნა ცხარია.ცხრას ქისტს მასდევდა მარტუამახინცაური მწარია.დამარცხდა ქისტის ლაშქარი,თან გაჰყვა სისხლის ღვარია.ლაშარის გორზე შამოდგაათასი ქისტის ცხვარია,ასი კურეტი რქა-თეთრი,ორასი ნისლა ხარია...თან მაჰყვა დროშის ჟღერითაგამარჯვებული ჯარია.მთაზე დაუსვეს დროშაი,აჟღრიალებდა ქარია.ორმოცს მარგილზე დააგესორმოცის ქისტის თავია,ორასის ქისტის მარჯვენა,ფარ-ხმალი ნადავლარია.მოდგა ლაშქარის სამზერლადუხვად ქალი და რძალია,ამ ზუვის ვეფხვების გუნდსაარ მაჰშორდება თვალია.ერთკნით ხო ცეცხლი დაენთო,სხვაგან -კი ჰბუგავს ალია.ადიდეს ლაშარელაიდა თამარ-მეფე წყნარია.კარგს ყმათ საკარყმოს ასმევენ,მაიხსენიეს მკვდარია,პირ-ოფლიანნი, ვინც -კილაშქარს მოკლული არია,ხატ-თემის ნამუსისადავინც არ დაზოგა თავია!..
1889
ვაჟა-ფშაველა

ვაჟა-ფშაველა: სხვა ნაწარმოებები

მსგავსი ნაწარმოებები

დესპანი