პოეზია · ლირიკა
დარო ზურაბიშვილს
ვაჟა-ფშაველა 1861–1915
(ალბომში ჩაწერილი)
ლამაზს ქალს ლამაზი აზრის ტარება აქცევს ღმერთადა, -შენი ნათქვამის ქართულით მაამე მეტისმეტადა!ნეტავ, სულ ეგრე გაუბნა, როცა ვიქნებით ერთადა:მოკლულს, ბნელს გულსა ნათელი თავს დაადგება სვეტადა.ვცოცხლდები, აწმყოს ბეჩავსა მე ვცნობ მომავლის ბედადა,ხელში ავიღებ ჩონგურსა ლექსების დასაბღერტადა. –ვლოცულობ ნამდვილ ქართველს ქალს ცა-ხმელთ მფლობელთან ერთადა...
1913