პოეზია · ლირიკა
თამაში
ხელოვნებაა და ხელნივნებასავითამიკარდაკარდაკარდნენ, ლანდნი დალანდულნიღამით მომელანდა,ტალღის ღელვასავითმარხვით ჩამუხლული, სული დამარხული.ქარებს, განთიადებს,ლოდი ლოდინივით,მკერდზე დამეკონა კონა ყვავილების,წვიმას ნაწვიმარი წვეთი შემეფეთა,ავდრით ნაადრევი დაღლით დაღლილები.ვართ და თითქოს არ ვართ,მზე და სამზიანო,ბედით უბედობით რისთვის დავიბადეთ,ადამს, ადამიანს, კაცებს, არაკაცებს,მხარი ჩამოვიმხეთ, კანი გავიხადეთ.შეგვრცხვა, ცაცხვებივითცახცახს მივეკედლეთ,ფერი, უფერობა, ზოგჯერ ნაფერები,ცერცვი ხელთ ჩააკვდა ( როცა ) ფერად კედლებს,გერი, ნანგრევი და როგორ აგერევი.წყვდიადს სურნელივით ახლავს სიმშვიდე დამაინც ქაოსიასიტყვა უეცარი,ფითრით გაფითრებულს, ცოცვით ნალოცარი,სხეულს ეულივით,შენი სამოსიაჩემს მხრებს ჩამომხმარი ტვირთი უმეცარი.