პოეზია · ლირიკა
ჩემი იმერეთის ზაფხული
უკვე მერამდენე ზაფხულია,ჩემი იმერეთის მონატრებასვეღარ ავუდივარ... დგას გულღიაკლდეებში მღვიმევის მონასტერი,სადაც სხვანაირად მიცემს გული,სუნთქვაც უფრო ხშირი და რბილია...მოგონებებში რომ მიერთგულეს,ბავშვობის კადრებიც გამირბიანზოჯერ, და ისეთი უმწეო ვარისე უსუსური, როგორც ჩვილი,წინაპრებისეულ ფუძე-ოდასმხოლოდ ნოსტალგია მაკავშირებს.ფერებს ვაკოწიწებ სიზმარეულს,საყვარელ მთა-ველებს მათით ვწვდები,და თავს მახსენებენ სეზონები,მათაც არასოდეს ვავიწყდები,
(ჩემი იმერეთის შემოდგომა,ჩემი იმერეთის ზამთარი,ჩემი იმერეთის გაზაფხული,ჩემი იმერეთის ზაფხული.)
მეუბნებიან, რომ ვენატრები.