პოეზია · ლირიკა
ჩემი იმერეთის ზამთარი "
თენგო ცერცვაძეს)
თეთრად მოწინწკლულან ეზოები,მთებიც ჭაღარაა ალაგ-ალაგ,და ეს სისადავე მოზღვავებულსასოწარკვეთასაც გადაფარავს.მალე ყვითელგულა ენძელებიამოიწვერება მიწისპირზე,მონატრებულ კადრებს მოვიძიებ,წლების თაროდან რომრიდით მიმზერს...ოდის ერთ კუთხეში ბუხარია,რომელიც სუნთქვასაცკი სხვა ხიბლს სძენს,პატარა ბავშვივით მიხარიაყოველი ფანტელის სიფაქიზე.დუმილის უცნაურ სიმფონიასარღვევს ჩიტუნების ჩამიჩუმი,მგონი, სულ პირველი სტრიქონივით,ეს ლექსიც სოფელში ჩამირჩება.ზეცას ღრუბლის ქუდი აფარია,დარბის ნიავქარი, ვენახს სერავს,ჩემი იმერეთის ზამთარია,ამ სულს ბავშვობა რომ შეახსენა.