პოეზია · ლირიკა
მ ი ნ ი მ ე ბ ი
* * *სევდა - კერკეტი კაკალივით გაუტეხელიწვიმაში დადნა...
* * *სიზმარი ცხადი ეგონა,შეეშინდა და სამუდამოდ დაიძინა.
* * *გაყვითლდა და ჩამოვარდა...კენწეროდან მიწამდე თვალწინმთელმა გაზაფხულ-ზაფხულმა გაურბინა.
* * *ფილტვებში ჰაერი გამოელიათ ნაძვებს,შენს ყოველ ამოსუნთქვას ამის გამო ელიან...
* * *სოფელი დაცარიელდა,თითქოსსახლებში ღამე გამოუმწყვდევიათ..
* * *არა აღმოსავლეთიდან,ტაძრის გუმბათიდან ამოდის ჩვენთან მზე...
* * *სანთელი აანთო,თვალები ლოცვით ამოივსოდა სამყარო ვეღარ დაინახა.