პოეზია · ლირიკა
დაღამება სევდას მიქსოვს
დაღამება სევდას მიქსოვს,გული რითი გავართო,დავჯდები და დავწერ ბარათს,ისევ უმისამართოდ.ჩემი ლექსი თვით მოგძებნის,ვერსად დაემალები,მისამართად ეგულებაშენი გიშრის თვალები.მას რად უნდა ქუჩის სწავლა,შენი სახლის ჩვენება,ვით მერცხალი თავის ბუდეს,მოვა, მოგეფერება.გახსნი ბარათს, წაიკითხავ,წარსულს დაუბრუნდები,მაგრამ ისევ გონს მოგიყვანსსინამდვილის ხუნდები.რა მწარეა მოგონებადღეთა გარდასულისა,რა ძნელია დაოკებავნებააშლილ სულისა...და როცა ქალს ვნება ახრჩობს,გული რითი გაართოს,ჟინიანად დახევს ბარათს,მაგრამ... უმისამართოს.დაეძებ და ვერ იპოვე,გაგიცრუვდა მიზანი,მე კი გულის გასართობადკიდევ გამოგიგზავნი.