↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"

პოეზია · ლირიკა

ევა

გულუა დათა

2026-07-183 წთ საკითხავი2290 ნახვა

—
მე დღეს ვარ მგელი მოკვდავთა შორისდა თქვენს სულს გავხდი შავ ანაფორას,პოეზიაში ვითარცა ქორი,თავს დავტრიალებ ლექსის სალოცავს
ჩვენში ორმაგად ცხოვრობს ცხოველითითქოს მრცხვენია კანი რომ მმოსავს,ვითარცა ვნების უცხო მწოველნიპლანეტას ვაყრით სიმდაბლის ჩოქვას
მისმინეთ ყოველ კავკასიელნო,სპარსნო, ოსმალნო, თუნდაც კელტებოიმერ - ამიერ გადამთიელნო,შავი თუ თეთრი საყდრის ბერებო.
დღეს ჩვენს გულებზე ფეთქავს ორღანიდა მოისმინეთ ჩემი ლეგენდა,ამონგრეულა სულის ყურღანიდა თითქოს ლექსი ხმლებით მეკვეთა.
მას თითქოს მზიანი ემოსა კუბო,ვით სარკოფაგში დაჟანგულ რამზესსდა ის დღეს ვნებას ნებდება უფროვით უსპეტაკეს, ცას, უზენაესს.
მისგან სიცოცხლის გამოდის სხივი,ედემის ვაშლის დამპალი ყუნწიმშვენიერების მოლურჯო ტივიზღვისფერი გულის სარქველი ლუწი.
მასში ცხოვრება რჩეულთ ხვედრიაყველაზე დიდი მიწის ორდენიდა თითქოს სული მისი ნედლიავით ცეცხლოვანი მიწის ქორდები
მისთვის ხტუნავენ ნიამორებიჩვენ მისთვის ვუკრავთ სხეულის თარებსდა მამრთა ძვლები, როგორც მორები,კვლავ მიჰყვებიან გარდასვლის ქარებს.
მისთვის ჟანგდება ცურვით თვალები,ვით ხომალდები ოკეანის ფსკერსქუჩის საწვიმურთ მოვჭრით მთვრალებიდედას დავაყრით ცრემლების მეწყერს
მას ჰქვია _ ევა, ჟამთა მშვენება,ათას მუზაში ჩამძვრალი გენიის ჩვენს წინ იხდის ვით მოჩვენება,სიზმრის დროს გაკვრით ნანახი გედი
მის მკერდქვეშ ბოდავს ყოველი ჩვილი,მის მკერდქვეშ ბრუნავს პლანეტის ღერძი,უფლის მადლია მისი შემქმნელიდა მისი ტანის უბადლო თერძი.
ის არის ლუვრის ქველი ჯოკონდა,ის იყო გალა და გალათეა,მისი გვირგვინი მხრებით მოგვქონდა,რა სინათლეა, რა სინათლეა!
მოტყუებული მარად და კარადაფარებული სიძვათა ჭრაქებსვარდით მოსილი მომრგვალო ქალაგაუგლეჯია ვნებიან ზაქებს.
ბრძოლაში მარად დამარცხებული,ვით ბონაპარტი ვატერლოოზე,სიკვდილის დროშით გამარჯვებულიაბელი იდგა ლურჯ სამრეკლოზე
ზარები თრთოდნენლინ ...ლონ . . .ლენ ...უკვართო შიშველნი, განრისხებულნიმამრნი სამარედმირ .ბოდ . .ნენ . .
აჰა ტალღები, შვილნო, დედანო,თქვენ საფლავებზე წუხან ვაჟები,ყოველი ღამის ღვინის სევდანო,ვარდნი გაწყვიათ როგორც კაჟები.
თქვენ შეგისრუტეს ყოფის ტალღებმა,“Santa Maria” შენც ხომ ქალი ხარ,თოფის ლულების უცხო ბალღებმაგადაგვაქციეს ვნების ბახლებად. . .
ნეკნის მოდგმანნო, ტკბილო ცოდვანოკაცობრიობის შხამი თქვენიათვით აკლდამების კართა ბოდვანნო,ამ სხეულიდან ამიფრენია.
ამიფრენია თეთრი გედივითამიფრენია ამ კალმის ფრთებითდა მეოცნებე გლახი ყბედივითდამინგრევია ნეპალის მთები
ევა, შენ შობე კაენი,იქვე აბელიც მეცხვარე,ჩვენს მოდგმაშია ჰაერი,ორის ნიღაბი, მზე ცხარე.
და როცა ვიშვი ამქვეყნად,ტირილი ისე მწყუროდა,ალბათ იმ ვაშლის სიცხარეთვით ჩემს ძარღვებში ყმუოდა.
თამარი იყავ და ქეთევანიიყავ მარაბდა და ბასიანი,მაგრამ ჩამოტყდა გულ-მკერდს მტევანიდა არ დაეცა ჟამს ასიანი
შენ გადაგიჭრეს ამბორით თითიდა გაიყიდე ფულით სხეულიშენ არ გახსოვდა, რომ ნეფერტიტი,იყო თვით რაეს, ოქროს მზის წული
მე ვარ აბელი და ვარ კაენიდანტეს ერთგული თანამესაყდრევარ ორაგული, წყალი, ბადენითუ საჭიროა, მე ვარ მექალთანეც
ღმერთო, შემინდე, დამინდე, ევა,მე გაზაფხულის მინდა ამინდი,შენ ხომ ჩემიც ხარ, ჩემი ხარ დედაზღვაო, აცურდი, მზესთან აფრინდი!
9.04.2003თბილისი
გულუა დათა

გულუა დათა: სხვა ნაწარმოებები

მსგავსი ნაწარმოებები

დესპანი