პოეზია · ლირიკა
სამი ფერი
წითელო,სად მიგაქვს ეგ თოთო სიცოცხლე!ქვას გამობმული ვარდისფერირატომ არ ტირის,როცა შენი ხელი ეხება.ან წყალი რატომ არ დაიშრობსუფსკრულის სიღრმეს,ან მიწა რატომ არ დაიდნობსშუბლზე შენი ხორცის სიმძიმეს;წყალში არა, სისხლში ეშვები.
ფერი დაგექცა! -სადღა მიგაქვს ასეთი სული!რომელი სივრცის ჯოჯოხეთში.რომელი კვერი გამოცხვებაშენი ხორცის დასაპურებლად,რომელი ჭია ამოგიჭამსსულის სიშიშვლეს.
ვერსად დამალავ ხელისგულებს,ვერ გადარეცხავმუხლებზე დგომით, ხეზე ასვლით,მიწაზე შენი სულის გადასხმით.სიკვდილი სულ სხვა მხარესაა,ვერ მოატყუებ,სიტყვებით პირს ვერ ამოუწვავ -თავად სიტყვაა.
სინდისი - კვესი,ტვინი - აბედი.ნაკვერჩხალზე სულის შებერვა.განაჩენი!-არ დაგავიწყდეს!