პოეზია · ლირიკა
ცხოვრება ქვებში
გასაგებია ყველაფერი.მეც სწორედ მსგავსი სიბრძნეებით ვისულელებდიჩემს გულს, მაგრამ გაიწელა –
ეს ჟამი ქვების შეგროვების – სწორად ვამბობ? – ჰოდა ეს ჟამიუსაშველოდ, სამარცხვინოდ გაიწელა:შეგროვილია ყველა ლოდი და ყველა კენჭი,უზარმაზარი გალავანი ამოშენდაჩემს გარშემო,და იმსიმაღლე –გინდაც მოვიდეს ჟამი სროლის,ალბათ ყველაზე მსუბუქ კენჭსაც ვერ გადავაცდენ,ვერ გადავაგდებ გალავნის მიღმა.
განძრევისაც კი მეშინია – შეიძლება ჩამოიშალონეს ჩემი წლობით ნაგროვები მეტყველი ქვებიდა მომსრისონ. ვზივარ უძრავად
და ყველა ქვას სათითაოდ ვათვალიერებ;ზოგიერთი მიყვარდება,მაგრამ ვერ ვუმხელ.