პოეზია · ლირიკა
ნათელი
სიყვარულივით უხარია ქვეყანას დილა,იღიმის მზეი-იდუმალი, კეთილი ბავშვი,თითქოსუკეთურს არასოდეს არავინ ცდილა,ადვილზე უფრო ადვილიაახლა ფრთის გაშლა.არაა სული მოთენთილიღამეულ დარდით,თითქოს სიზმარი იყო,დარდი აღარც ყოფილა,ნათელმა ისე თავისუფლად დაგვაძმობილამზესთან,და სულშიც მარადისი ნათელი დადის