პოეზია · ლირიკა
ცისარტყელა
განა ამისთვის ვეწამე ამდენს,რომ განშორება მეგლოვა ბოლოს.შენი ბაგენი ალუბლებს ჰგავდნენ,მეც ალუბლები მიყვარდა მხოლოდ.
მჯერა: ნიავიც ამაოდ ქროდა,არ მსურს ამაოდ ვარსკვლავი ვთვალო. . .შენ ღვინისფერი თვალები გქონდა,მეც შავი ღვინო მიყვარდა, ქალო.
ჩვენ თვითონ ვნახეთ ბავშვი მოცარტი,ფერად ყვავილებს ფანტავდა ქარში,იღიმებოდი და საოცარიმე ცისარტყელა მიყვარდა მაშინ.
ვინ იცის, მოვა კიდევ შხაპუნა?ვიცი, ერთხელაც იქნება გვიან. . .მე შენმა ზეცამ ცვარი მაპკურა,მე უშენოდაც მიჯნური მქვია.