პოეზია · ლირიკა
ანანური
შენთვის დროის სვლაც არის ბათილი,გამობრწყინდები მთებში მზესავით, _ბრძენი და მშვიდი, ვით თინათინი,ულამაზესი, როგორც ნესტანი.მოვალ და ღვთიურ მადლით ვივსები,შორითაც ნათლით მავსებ ასევე,ბინდში თეთრ პერანგს ქსოვენ ნისლებიდა დილით სპეტაკ ტანზე გაცმევენ.მადლობა უფალს, დამდგარა დარი, _მომხდური მოყვრად შემოფიცულადა ვით ხევსურეთს ნაჭედი ფარი,ღრუბლებში მთვარის დისკო მიცურავს.არც მტვრადქცეული მტერნი ახლობენ,არც გაჰყივიან შორით სარანგნიდა მხოლოდ ღამით შენს სიახლოვესტარიელივით გმინავს არაგვი.