პოეზია · ლირიკა
ზამთრის პირს ჩემი სოფელი
ზამთრის პირს მოვინახულეჩემი პატარა სოფელი,ცეცხლით გამთბარი დარბაზი,კერია ჩაუქრობელი...
ცეცხლსაც სიმღერა სცოდნია,მოყმენო, ბანი უთხარით,ზამთარიაო, გუგუნებსაკვამლებული ბუხარი!
ეს ჩემი ბუხრის კვმლია,ცისკენ რომ მიდის სვეტებად,ხალისით ამღერებულიტყვიისფერ ღრუბლებს ედება.
მთიდან ჩამოდის ზამთარი,ჩამოთოვლილან ქედები,ღრუბლებში შეცურებულანვით მარმარილოს სვეტები.
ტყეში ხმა ისმის ნაჯახის,ეზოში მამლის ყივილი,შიშველ ხეებზე შეფრინდნენჩიტები ჟივილ-ხივილით.
იქნებ მათ ცელქი ბიჭებისგაიგეს გულის ნადები:სკოლიდან დაბრუნებულებსდაუდგამთ კაკანათები.
პატარა დღეა... ბინდდება,იძინებს ჩემი სოფელი.იძინებს ყველა, მხოლოდ ესმარადის გაუქრობელი -გუზგუზებს ჩემი კერია,მასაც ჩემსავით უხარის,ზამთარიაო, გუგუნებს,გუგუნებს ჩემი ბუხარი!
1945 წ.