პოეზია · ლირიკა
სამზადისი
ეს მანანა რა ყოფილა,მუდამ შრომობს,დროს რა ჰკარგავს,აი ახლაც, თან ღიღინებს,თან ალისფერ დროშას ქარგავს.
მამას სთხოვა ჯიბის დანადა ღიმილით ამას წინათ -დროშის ტარი გამოთალალამაზი და პაწაწინა.
არასოდეს არ ყოფილააგერ წყნარი, აგრე ჩუმი,ვარსკვლავები ამოქარგოქროსფერი აბრეშუმით.
არვის უმხელს, მხოლოდ გუშინჩასჩურჩულა ყურში ბებოს:"ამ ძვირფასი საჩუქარითპირველ მაისს მივეგებოთ!"
1946 წ.