პოეზია · ლირიკა
LOST
ვუძღვნი მარის, ჩემს მეუღლეს
I სეზონი
ციფრებია ცხოვრება – 5-ები და 6-ები(მიკვირს, როგორ მიწერდნენ ალგებრაში ხუთიანს...),პაროლივით ფურცელზე მეც შემყავდა ლექსები,განსხვავება მათ შორის ზუსტად 108 წუთია!
გემოს ისევ ვუსინჯავ ამჟავებულ ამინდებს,ხან სიმწარეს ვუმატებ სიტყვის საპილპილეთი...დღეს კი ისევ შევცდი და კვლავ ჯიბეში ჩავიდერეის 815-ის დაწყევლილი ბილეთი.
II სეზონი
ის დრო წარსულს ჩაბარდა, როცა გახლდით პოეტი,საჭმელად კი მანგო და პაპაიაც მყოფნიდა,ეხლა აქ ვარ და მინდა, როგორც `დარმას~ პროექტი,მეც რომ ვფინანსდებოდე ალვარ ჰანსოს ფონდიდან!შენ რომ არ შეგხვედროდი, ჩემს სულს ვინ დაიხსნიდა?ლოცვა ვით მიშველიდა? ჯადო ვით და ჯინი ვით?ახლა საფრთხე არ მელის ღამისფერი ნისლიდან...ყველაფერი იქნება – სანივით და ჯინივით!
III სეზონი
ბოლოს მინდა, გაგაცნოთ ჩემი გამოგონება(მგონი, ყველა დეტალი დეტალურად გავთვალე):ჩემი იარაღია – მოხუც ლოკის გონება,მისტერ ეკოს მუშტი და სოიერის სათვალე!თვითმფრინავი ვარდება... მე გავრბივარ ძუნძულით...მე ჰარლი ვარ და სახლში მადლი მიმაქვს ულევი...მელოდება ოჯახი – საიდუმლო კუნძული,სადაც მე და შენა ვართ მარად დაკარგულები!