პოეზია · ლირიკა
ო დედოფალო!
გარეთ ქარია...ხორშაკნი ჰქრიან,ევლება სენაკს ნათლისღებანი,ო დედოფალო!სხეული გტკივა,თუ ცოდვის შვილთა შეცოდებანი?!... ვიწრო სენაკში შუქად კიაფობ,ამაყობ კიდეც გულის წიაღში.ფეხმორთხმით ზის დამოსთქვამს იაკობ:- ტანჯვას მოგაწევს ხვალ პიტიახში!..ო დედოფალო!უარყავ რწმენა -კვლავ ჩაგქირქილებს მარტვილს სატანა,
... და წუთით, თითქო, დაგეხშო სმენა...უბრძნებ სხეულს მეტის ატანას...ო დედოფალო!იცვალენ მხარი,თორო - დაწყლულდენ წყლულზე წყლულები.დასთმე სასახლე და შმაგი ქმარი...ვითა ბრჭყვიალა სამკაულები...გარეთ ქარია...ხორშაკნი ქრიან,ევლება სენაკს ნათლისღებანი,ო დედოფალო!სხეული გტკივათუ ცოდვილ შვილთა შეცოდებანი?!