პოეზია · ლირიკა
გენეტიკა
როდის დაბრუნდით ჩემს ტვინში?აღარც რძით ნათესავები, არც სისხლით,მარტო, გახურებული მშენებლობითშეილახა თქვენი ინჟინერია!გენებმა სისუსტე გამოამჟღავნესჭერზე სიარულის მიმართეს ვინ გააჩინეთ?სკამზე შემდგარი ლექსი?ქართულის მასწავლებლის გაზრდილიბაჯაღლო პათეტიკის ტრადიციებზე?კლასიკით მონათლული,მაგრამ სად არის წყალი?ბებიების დამჭკნარ მუცელში,დედების მზით გამოფხეკილში?ამიტომ შემეფარეთ?სინათლეს რომ დავდგამრძის ქვაბით, დალევთ,პურის არსებით სახელს დააყოლებთ,მეტყვით, რომ ყელში ამოგივიდათჩემი მეტაფიზიკა.რაღაც ნამდვილი გინდათთუნდაც, თითი რომ გავიჭრადა სისხლის ბოლოს მოვკვდესულ წითელ ყელსახვევებად დამინაწილებდითმოსულელოები და სუფთები ბატკნებივით...