პოეზია · ლირიკა
მიტოვებული წისქვილი
"დავეხეტები საგოდებელივით გადაშლილ ჩემს სამშობლოში...ტურა გაჰკივის ჭირისუფლის სიმღერას დაზმანებას მიფრთხობს"(ფრიდრიჰ ჰოლდერლინი)
ამ ხვატში,ჩიტი ფრთას უნიავებს,ცას მიშტერებულ პირღია ბარტყებს.ჩაქრა სიცოცხლე, წა(რ)სული არისსოფელი, სადაც ფინიაც არ ყეფს.უკვე ქვევრების ჯაგრისებისთვისარ ატყავებენ, გლეხები არყებს.
თხმელის უგრილეს ტანს ვეხუტები,რომლის ძირიდან ცივი წყარო დის,არც მესამედი, არც მეხუთედიარ ვარ პოეტი, უფრო პაროდისტს
ვგავარ ლექსების. წყალში ბაყაყი,მოფარებია მომწვანო ქვირითს,მკვდარ სოფლელს ვკითხე-"მაგვარდ მაყახი"?-ხსოვნა მტვერივით მედება ფქვილის.
კვირიკობაა! წმინდა კვირიკეს,ქარაფისპირა სოფელს ვავედრებ.რომ ლოკოკინის მბრწყინავ ბილიკებს,გავყვე და არარსებობაში უხმოდ წავეთრე.