პოეზია · ლირიკა
*** "ვიდრე ვექნები დამღონე"
ვიდრე ვექნები დამღონეხახამოღერილ საწუთროს,ავათქარუნებ მთა-გორებს,რომ ცა და მყარი გავწურთნო.დღე სხივს მომაწვდის წარუშლელს,მწუხრს კურატივით დამიკლავს,ხახმატთან არაგვს ავუშვებ,მთვარეს მოვმშვილდავ ქავისკარს.მიწამ სამზეო იხილოს _გაზაფხულს ამოიცოხნის.ბეგენგორ ლურჯი ღიღილოშემხვდება შენი სიმორცხვით.ღამის გზა გაიცისკარებს,ლაჟვარდს გადაწმენდს ლემადე.ჩემამდე ერთ ჯავრს ვიკმარებ,ერთ ნატვრას გავდებ შენამდე...კალთებს ჩამოშლის მზის სხივიდა ზეცა დასდრეკს მძიმე მხრებს,მერე ადგეს და სიკვდილისადაც ვიწროა, იქ შემხვდეს...