პოეზია · ლირიკა
* * * მე შემხვდა მკვდარი მეგობარი და მითხრა
მე შემხვდა მკვდარი მეგობარი, და მითხრა: ქალაქსვეღარ დავცილდი, ვერ დავცილდი... ვეღარ დავცილდი.მე მისი მკვდარი საუბარი მართმევდა ძალას,მინდოდა წასვლა, მაგრამ ვერა - ვეღარ დავცილდი.
უცნაურია! - მე შევძახე - რომ ამ დიდ სიზმარსამქვეყანაზე არაფერზე მე არ გავცვლიდი,არ გავცვლიდი, მე არ გავცვლიდი!..ჩემს წინ კი მკვდარი მეგობარი ამბობდა მისას:რომ ვერ დასცილდა, ვერ დასცილდა - ვერც მე დავცილდი.
ეს ყველაფერი დაწყევლილი ქალივით ძრწოდა,ეს ყველაფერი თრთოდა, როგორც შავი შროშანი.უცნაურია - როგორ კარგავ თვითეულ გრძნობას,თითქოს გართმევენ საბადებელს ბოლო გროშამდი.