პოეზია · ლირიკა
* * * უთხარით ჩემს ქმარს
უთხარით ჩემს ქმარს,რომ ეს ფატა თავის ქალიდან ამომეზარდა,როგორც მსუყე რძე მოიდებს ხოლმე ტკიცინა ნაღებს.კვამლია ფატა.მე კი ბნელი საკვამური ვარ,ანუ ცხელი დერეფანი, რომელსაც ამყავსამ რძის ცხიმის ბურთულები -მოუსვლელში, ძალიან ზემოთ...უთხარით ჩემს ქმარს, დედაჩემის სულია ფატა -წამფრენია ნერვიულად თმებში და მქაჩავს -ეს ტკივილი კიჩარჩენილი მაქვს ხორცში, როგორც ალმასის ტყვია.უთხარით ჩემს ქმარს,რომ შაქრის ხუნდებს შემოვისევ კეფაზე ფატად,ან მის წერილებს ავიფარებ ფატის მაგიერ,როცა ისე დავბერდები და შევიცვლები,როგორც ყვავილი - მდუღარეში ამოვლებული...