პოეზია · ლირიკა
ერთი მიმავალი კაცის ისტორია
ამ კორპუსებსაც აქვს სუნიამდენი ადამიანის მარტოობის,ამდენი თვლემის,ღამის პეპლები რომ მინებს ეხლებიანდა ნაბიჯების ხმა ისმის ქუჩიდანიმ ერთი მიმავალი კაცის სიჩუმეში.
ამ სიჩუმეს აქვს მანძილი,რომელიც ტოლია მთების,მთებზე გადავლილი მწყემსების სტვენისდა ქარის, ფოთოლცვენითურთ,შენამდე ახლა სიმღერით რომ გამოემართა.
და მხოლოდ შორიდან შემიძლია გავიფიქრო,როგორ დააწყვე ხელები მაგიდაზე,როგორ გაშრიდა გაიფიქრე, რა შეიძლება მოხდესზეემკაზე ღამითამ პეპლების გარემოცვაში,ამ ნარნარ ძილში,თუკი მე ვარ ის ერთიმიმავალი კაცი...
რა შეიძლება მოხდეს?!..