პოეზია · ლირიკა
გაიხილე
დღეს ჩემი არყოფნა იწყება აქედან,დავგლიჯე სულ ყველა ნიღაბი მასხარის,წუხელ შუაღამით ცამ მიწას დახედადა მიხვდა -სიცოცხლეს ჰქონია საზღვარი.
მე უნდა დაგტოვოთ,ძნელია ატანაჩემი და გშორდებით,თუ შეძლებთ გამიგეთ,ვხედავ,რომ მიწაზე დამჯდარა სატანადა ადამიანებს ჭკუასაც არიგებს.
ატანა-სატანა,სული და გულიდაკიდევ რამდენია,რაც ყელში ამოდის,მომბეზრდა ყოველდღის დაწყება ნულიდან,ჰოდა,გაიხილე,სიკვდილო,გამოდი.
მორჩა და გათავდა,ეს არი,რაც არი,იქითაც,აქეთაც,ცხოვრება მისია,უჩემო სიცოცხლეს აყარეთ ნაცარი,მე მაინც ამქვეყნად ვიყავი ნისიად.