პოეზია · ლირიკა
სოფლად
კვლავ ბრმავდებიან მწუხრზე ჩიტები,მსხლის ყვავილები აცვივა ღობეს,კლავიშებზე რომ კენკავ თითებითრახმანინოვის დამარცვლულ გრძნობებს.ჩუმად!... ნურაფერს ნუ მთხოვ დღეიდან,_ საკმარისია? _ ამ ერთხელ თუ ვთქვი.გაჭედილია ჩემი ფლეიტა,დახარბებული მაისის სუნთქვით.ჩუმად!... საცაა ამოვა მთვარე,მწვანე ტყეები გრძნეულად დუმან,საცაა ბინდი ამიხვევს თვალებს,ჩუმად! ჩუმად.