პოეზია · ლირიკა
მწვერვალთა ნისლად ვშობილვარ
მწვერვალთა ნისლად ვშობილვარ,მგზავრად დავყვები ნიავსა,ხან ცის ლაჟვარდში ვნებივრობ,ხან ჩამოვყვები წვიმასა,ხან მთა-ბარს დავეფინები,მივუალერსებ მძინარსა.ხან მოძმეთ ჭირთა მოზარე,ბალღსაც ვგევივარ, მტირალსა,ხან მწვერვალთ მხრებზე შავდგები,უფალთან მივალ ჩოქითა,დავალოცვინებ მამულსა,მტერმა ვერ ავნოს მტრობითა.ცოდვათა შენდობასა ვთხოვ,ჩემი არი თუ მოძმისა,ბევრჯელ ბოროტის ჩადენაჭკვათა სიმცირით მოგვდევსა