პოეზია · ლირიკა
ძველი ლექსების კრემაცია
მე მართალი ვარ ჩემს თავთან ცამდე!უკვე ეს ქარიც ვერაფერს შველისდა ვუცქერ, როგორ იწვიან ცეცხლშილექსები - შენ რომ მოგწონდა ადრე.ასეთი დაჰყვათ ამ ლექსებს ბედი...და აი, მშვიდად ვზივარ და ვუცქერ -იფერფლებიან ისინი უცებ,მე კი, სულელი, რა ამბით ვწერდი?!
1956