პოეზია · ლირიკა
*** "ახლა ოქტომბრის ღამესთან ვწევარ"
ახლა ოქტომბრის ღამესთან ვწევარდა უშენობა ატანს ძვალ-რბილში.ხვალ მოვალ ფერად ფოთლების წყებად,(ფოთლად მოსვლასაც ხომ ვერ დამიშლი!)და შენი სახლის გარშემო დავცემ _დამპყრობელივით _ უთვალავ კარავსდა ალყად მომდგარს თვალები გამცემსდა მოგთხოვ ჩემი გრძნობების ღალას.შენ კი ამაყად გადმივლი გულზე,ეზოს კუთხესთან მიგიყვანს მზერადა ძველი ცოცხით ამკინძავ უცებ,სულ ფურცელ-ფურცელ,სულ ჭრულა-ჭრელა.მე _ ცაში კვამლის ქულებად აჭრილსდა შენ, რომ ერთი ზეცა გხურავდეს,გავხდები (ტირი?!) ცოცხალი ჯაჭვი,მაგ ძველი ჭიდან მამის სულამდე...საღამოს ქარი გამფანტავს ნაცრად,ვერც ყელს შევეხე, ვერც ბაგეს მოვწვდიდა ნათლიასთან მაგ ყელის ნაცვლადშენი ბავშვობის ნატერფალს ვკოცნი...