პოეზია · ლირიკა
მდინარე
1დაუსრულებლად მოდიხარ ისედა თუკი რამე შემოგხვდა გზაზე,ანგრევ და მიგაქვს, ქვიშად ქცეული,ვით საკუთრება შენი სხეულის,გიჟის ფიქრივით თამამს და ძლიერს,თან მიგაქვს ისიც... და გვიცვლი იერსშენი სურვილის მორჩილ ნაპირებს.და შებრძოლება თუ დავაპირეთ,ჩვენც ქვიშად გვაქცევ...2ტყუილად ფიქრობთ,ასე ცხოვრება მომწონდეს თითქოს.ყელი სავსე მაქვს ხრეშით და შლამით,წამი რა არის, არც ერთი წამითარ ჩამიმუხლავს, რომ ჩემი ფსკერი,კაცის სულივით ვრცელი და ჭრელი,საბადო ცრემლის, ქვის და ყინულის,ბუდე ცოდვილის და განწირულის,მარადიული სახლი სიბნელისდა ოფელიას ბოლო სიმღერისსტალაქტიდები არ დავინახო.1967წ