პოეზია · ლირიკა
სამადლო თოვლი
არ შეგაგონო, გული ვით მიზამს:ერთ იად არ ღირს, რაც უბარდნია;არ იგუნდაო სხვის თოვლით, მირზა!თოვლსაც... ქალივით დაგამადლიან.
იმ ქერა თმასაც შეგახსენებენ,რომ შეაშფოთეს დალალ-შოლტებიდა ლარიქსებზე მოქსოვილ ვნებებსჩამოატყდებათ სიზმრის ტოტები.
სხვა ღამისაა სანთლები არყისდა ლექსიც ცივი ცის ფოთოლია;მშობლიურ თოვლის ფიფქადაც არ ღირს,სხვის ქვეყანაში რაც უთოვლია.