პოეზია · ლირიკა
ჯიბე
სიჩუმე, როგორც ყოველ დილით ფინჯანი ყავა.შენ შეგიძლია აითვისო ტვისტი და ტანგოსდამარღვეველი მდუმარება შეცვალო მტვრევით,ტერფების სწრაფი აალებით და არამარტო...
კითხვა-კითხვით და კედელ-კედელ, თითქმის გულამდეჩამყვე და მერე - გაჩერება.(ლოდინს ვაპირებ).გქონდეს თვისება დანებების, ჩვევა - ზრუნავდედა ერგებოდე ჩემი ტანის ყველა ლაბირინთს.
ეს იმას ნიშნავს, რომ შემეძლოს შენს მხარზე წოლა,მაგრამ არასდროს ვაღიარო მეტალის სითბო,მიტოვებული ცალი მხარე შევუვსო საწოლსდა მივაკიდო მოდუნებულ კიდურებს რიტმი.
ასე რომ, ომი ვალდებული სულაც არააიყოს საშიში და სიძულვილს სისხლში ალბობდეს,ის შეიძლება იყოს მყუდრო, (დიდი ძალაა),როგორც ჯიბეში ერთი ხელი ზამთრის გათბობა.
სიჩუმე,თითქოს ასპარეზი და ყველა ფაზამარტო ყოფნისა გავიარე. (რაღა მაჩერებს ?!)შენ შეგიძლია გადამასხა სხეულზე კაბა,მაგრამ ამ ლაქამ, ჩემი ყოფნა ვერ დაგაჯეროს.