პოეზია · ლირიკა
მამის საფლავთან
უცებ თავდება გზა და გიშრებაცრემლი, რომლითაც ცასთან იშარედა მკერდის გულად გადაშიშვლება,მარადიული გახდა ნიშანი.
მარადიული გახდა ნიშანი,რაც წამიერი რამე მეგონა,სულ იმნაირად გადაეკონამოულოდნელი ღამის სიშავე.
მარცვლავენ ცრემლის მეინახენიდაღლილი სულის ავერტიურას: –ჩვენ ვიმარხებით,ჩვენ ვიმარხებით,ჩვენ ვიმარხებით, ყოველდღიურად.
ჩვენ ვიმარხებით,უცებ გვიშრება ცრემლი,რომლითაც ცასთან ვიშარეთ.და მკერდის გულად გადაშიშვლება