პოეზია · ლირიკა
*** "მიწას ჯართივით"
მიწას ჯართივით მიაბარა მამინაცვალი,ცივი ხელებით შეისრისა მწყრალად ღაწვები,იძინე შენთვის, _ უგემურად წაიჩურჩულა, _შენ დღეის შემდეგ დედაჩემთან ვეღარ დაწვები.დაბრუნდა სახლში, სად ახლობლებსჰქონდათ პურობა,მიუჯდა სუფრას მომღიმარი, ხალისიანი,ცხონდიო, ვით სხვამ, იმანაც თქვა,თავჩაქინდრულმადა ადღეგრძელა არა როგორც თავისიანი.ქვრივი კი წყნარად აყურებდახალხის განაჩენს,დახუნძლულიყო სიტყვით სუფრა,ხილის ბაღივით,სასომიხდილი, სევდიანი, განაწამები,ჩანდა ნათურებგადამწვარიბროლის ჭაღივით.