პოეზია · ლირიკა
პოეტი და ბრბო
Procul este provani
პოეტის ჩანგი შთაგონებულიარა გულდასმულ შეხებით ჟღერდა.იგი მღეროდა. . . გაოგნებული,ცივი, უვიცი ხალხის კრებულიაზრდაბნეული უსმენა ერთად.და ასე სჯიდა ბრბო უმეცარი:"ნეტა რად მღერის ტკბილად ძალიან?სმენას აოცებს ხმა უეცარი,მაგრამ აქ ჩვენთვის რა მიზანია?რას აფანტურებს - ცოდნას გვაძალებს?გულს რად აღელვებს, ან რად აწვალებს,ვით ჯადოსანი დაღის დამჩენი?მისი ხმა ლაღი ქარის დარია,მაგრამ ქარივით ნაყოფ მკვდარიადა ჩვენთან ნაკლებ გამოსაჩენი".
პ ო ე ტ ი
ხმა ჩაიკმინდე, უგნურო ხალხო,ვარამის, ჭირის მონა ვალგახო,მძაგს შენი სფოთვა და შედავება,მატლი ხარ მიწის, სხივის არმქონი,სარგებელს ელი - სასწორზე სწონიშენ ბელვედერის უკვავ ღვთაებას.შენ გამორჩენა აქაც გჭირია,თუმცა ღმერთია ეს ქანდაკება,შენთვის ქოთანი უფრო ძვირია,საჭმლის სახარშად გამოგადება.
ბ რ ბ ო
არა, თუ შენ ხარ ზეცის რჩეულიღვთის ელჩი, მიწას შემორჩვეული,ხალხს მოახმარე მადლი ცხოებული,გაჰკურნე გული გაცეცხლებული,სულმდაბალი ვართ, შურით ძლიერი,ბოროტი, ურცხვი, არმადლიერი,საჭურისივით გულის მქონები,მაბეზღარი და ბრიყვი მონები.ჩვენ მრავალ ცოდვით ვართ უბედურიცოდვა მოყვასის - გულის მწველია,მოგვეცა სწავლა ჩვენ გაბედულიდა ჩვენ მოგისმენთ უეჭველია.
პ ო ე ტ ი
შორს გამეცალეთ - რა ესაქმებათქვენდამი პოეტს - მშვიდობის მთესველს.გარყვნილებაში ქცეულნო ქვებადვერ გაცოცხლდებით ვერც ჩანგის ხმაზე.სულს სძულხართ როგორც კუბოს ფიცარი,ღვარძლის, სირეგვნის საქმე ის არი,რომ თქვენ ხართ წელში გამართულებიშოლტით, ნაჯახით და ურდულებით.მაინც მონებო, დადუმდით, კმარა! . . .თქვენს ქალაქების ქუჩებში მარადმტვერს ჰგვიან - შრომა მართლაც კარგია,მაგრამ ქურუმეს ჯერ თავის დღეშიწირვა-ლოცვა არ დაუკარგავთ,რომ თქვენი ცოცხი აეღოთ ხელში.არა ცხოვრების ღელვით ხმობილი,არც ანგარების და ომის მცველად,შთაგონებისთვის ჩვენ ვართ შობილი,წმინდა ხმებისთვის და სალოცველად.
1828