პოეზია · ლირიკა
წიწილა
ვაჟა-ფშაველა 1861–1915
ქორმა წიწილა წაიღო,იძახდა “წიავ-წიავსა!”წიწილის თეთრი ბუმბულიველად გაჰქონდა ნიავსა...ღვარი წავიდა სისხლისა,წალეკა მთა და ბარია:არაგვს გზა დაათმობინადა გადათელა მტკვარია.ისმოდა ბებრის ეზოშიკრუხის ქვითინი მწარია...მოჰსლოდენ მოკეთეები:კრუხნი, მამლები, ვარია, -ნათესაობა კრუხისა,მთელი იმისი გვარია.ცრემლი იქცევა ქათმების,დიდი გლოვა და ზარია...
1890 წ.