პოეზია · ლირიკა
* * * ვიცი, დრო მოვა, - ისევ უნდოდ, ისევ ავგულად (მთარგმნელი: ჯემალ აჯიაშვილი)
ვიცი, დრო მოვა, - ისევ უნდოდ, ისევ ავგულადახმიანდება ბედის ზარი: ჟამი ილევა...აძრწუნებს ჩემს სულს ქვეყნის ბიწი და ცთომილებადა მოლოდინში ჩალეულა და ჩაკარგულა.
ბედმა შური და უნდობლობა მრავლად მარგუნა,ცოდვის ბურანში ჩათვლემილა ყოვლი ქმნილება,ხოლო სიმართლე დავიწყებას ეძმობილებაწრფელ ოცნებათა დასამცრობად და დასათრგუნად.
მაგრამ ვინ არის გამკითხავი: დაძრწის სიკვდილიდა ყოველივეს ანადგურებს... სასომიხდილირომ ვამუნათებ წუთისოფლის მუხთალ კანონებს, -
ნუთუ, უფალო, უნაპირო შენი სინათლე, -რომელიც სულში სასოებად ჩაგვიბინადრე, -რისხვის მაგიერ სიყვარულით დაგვამწყალობებს?