პოეზია · ლირიკა
თოვლი მოდის (მთარგმნელი: ირაკლი სურგულაძე)
თოვლი მოდის, თოვლი მოდის,მიწას ფიფქის საფარს აშლის.ეტანება გერანს გაშლილს,რაფიდან რომ არ ჩამოდის.
თოვს და ყველამ გაიხარა,ფანტელებში მიქრის ცისკენკიბის შავი საფეხური,შესახვევი მოედნისკენ.
თითქოს თოვლი კი არ მოდის,ფანტელს კი არ აფენს დაბას,დასაკერვლებული კაბითთმაგაშლილი ცა ჩამოდის.
მაშტერდება ცერად, ბეცად,ჩემკენ, ზემოსართულგავლით,კუკუმალაობით, პარვით,სხვენიდან ეშვება ზეცა.
დრომ არ იცის დაცდა რადგან,მოიხედავ _ ბარბალობა,აგერ გაილანდა შობადა კალანდაც უცბად დადგა.
ფრენს ფანტელი ანაცერი.იქნებ მისებრ რონინ-რონინ,მისებრ ზანტი, ალმაცერი,ან ცის უმალ გადამსერიფიფქებივით ვლიან დრონი?
იქნებ ჩვენთვის წელზე წელიმაღლით მოდის ვით ფანტელი,ან სიტყვები სალექსონი?
თოვლი მოდის, თოვლი მოდის,ფანტელებში მიქრის ცისკენმგზავრი, გზაზე ძლივს რომ მოდის,ხე დამფრთხალი ორიოდე,შესახვევი მოედნისკენ.1957წიგნიდან "როცა იდარებს"