პოეზია · ლირიკა
ფლეიტა
აქ ჩემზე დაწერენ.იტყვიან _ საცერში ფქვილივით არჩევდაქატოსგან სტრიქონებს.ბაბუაწვერები ჰაერში უშვებდნენუდროო განედებს,სისხლიან ლიქიორს კიერქვა მდინარეთი ჩემი და სისხამზემკლავებჩამოყრილი ტიროდა ფლეიტა _ვიდექი ამაყიც,ვიდექი მორჩილიც,სფინქსივით აღმდგარიც,ხანდახან ფრენითაცსაშინლად დაღლილიბუდეებს ვეძებდი,ნიადაგს ვსინჯავდი, თუმცა კი ლიანდაგსჩემი ლექსებივით ვერ ავცდი ვერც ერთიწუთით და ეს კაბაც სხეულს რომ მილანდავს _ისევ შევისწორე,მუხლისთავს ჭრილობა,რომ არ შეგემჩნიათ ცისფერი ხაზებით.ვარღვევდი ყოველდღე ობიან ჭილოფს დაჭინჭებში გამოკრულ დღეს ვანაფაზებდი,რომ ისევ ნგრევაში შემშლოდა ბილიკი.რომ ისევ კარავი დამეცა გზისპირას.რომ მეთქვა: გაავდრდა, მანამ მოვიდოდიათჯერ გადაიღო და ათჯერ იწვიმა.აქ ჩემზე დაწერენ,რომ სიტყვის საცერში ხელებით არჩევდაქატოსგან სტრიქონებს,რომ იყო ცეცხლიც დარომ იყო ნაცარიც _ბაბუაწვერების სიკვდილი _სიშორე...