პოეზია · ლირიკა
კახეთი...რთველი
იმ ღამეს მაინც...შენს შავ თვალებშიხტოდნენ ჭინკები და ვარსკვლავები.მე ლაფში ჩამრჩა ჩემი კამეჩიდა შენი ეზოს ბარდში გავები.
ცალკე მტანჯავდა რიდი და შიში,მაგრამ ვინ იყო ჩემი გამგები,შენს შეიმალე აივნის ჩრდილშიდა მომიქსიე ავი ძაღლები.
აივნის რიკულს ვაზივით შერჩი,ნაწნავის ბოლო პეშვით დაფშვენიდა, გაწბილებულს, გადმომყვა ბნელშიშენი თვალები და მამაშენი.
მე მისი რისხვა ძლივს ავიცილე,ძლივს ავარიდე ხმელ კომბალს კეფა...და ახლაც მესმის შენი სიცილიდა გაანჩხლებულ ძაღლების ყეფა.
1956