პოეზია · ლირიკა
ჩემს შვილებს, დიდს და პატარას
როგორ მინდა, როგორც ცხოველმათავის ლეკვებს,ქეჩოში წაგავლოთ კბილებიდა პირდაპირ, ზაფხულში დაგსვათეს არ უნდა ჰგავდეს ჩიტების გადაფრენას,თბილი ქვეყანა სხვაა,სამშობლო სხვა,ძნელია გაგლეჯა მათ შორის,ჩემს სითამამეს,რომელიც წითლად მაღებინებდათმასა და პირს, როცაამის საჭიროება აღარ იყო,ლექსებს მაწერინებდაგაგანია ომის დროს,უნდა, რომ ზაფხულში იცხოვრონჩემმა შვილებმა:დიდმა და პატარამ,შემცივნულებმა ბეღურებივით,ერთმა ხატოს, მეორემამ ნახატებზე იაროსშაქრისფერი ფეხებით:მზის შესქელებულ მონასმებზე,დანაყილი ფირუზის ცაში,ოთახის სახესმურაბების ჭორფლი ეყაროს,ჰქონდეთ ქალაქი, ქუჩა, ეზო,ფანჯრის წინ ხეები,რომლებიც უყვართარა ტკბილი ნაყოფის გამო,არამედ იმიტომ, რომ ერთმანეთსსცნობენ სუნით და კილოთი,ნათესავებივით...იყოს მუსიკა, თუნდაც,ფონეტიკის დონეზე,როგორც ბავშვობაშიუჩვეულო სიტყვები`ლამბალო და ყაშა~,უფრო იდუმალ სამყაროსმიშენებდნენ, ვიდრემთელი წიგნი...ჩემი მისამართი _ზამთარი, შალის დღეები,მოწყენილი,გასაყიდად გამზადებული სახლი...